As dracónidas son unha choiva de meteoros que soen aparecer os primeiros días de outubro (entre o 8 e o 10). Segundo a alerta xerada pola International Meteor Organization, varios estudos dan unha previsión para o 2011 sete veces máis intensa que a choiva das Perseidas (agosto).

A comezos de outubro, a Terra atravesa a rexión dos meteoros dracónidas xerando unha choiva, cuxo momento máis intenso ten lugar o día 8.

Para observar o fenómeno é necesario estar no hemisferio norte e ubicar a constelación de Draco, o Dragón, non moi lonxe da estrela Polar, que marca o norte celeste.

Tags: astronomía, chuvia, dragón, estrela polar, estrelas

O catedrático da Universidade de Santiago recibiu esta distinción como recoñecemento «á súa contribución esencial aos avances tecnolóxicos no campo da xenética forense nos últimos vinte anos».

O catedrático de Medicina Legal da Universide de Santiago (USC), Ángel Carracedo, foi distinguido coa medalla Adelaida, o premio máis importante das Ciencias Forenses, segundo informou hoxe a USC. O premio outórgase cada tres anos a proposta das sociedades australiana, neozelandesa, americana e do Reino Unido de Ciencias Forenses, así como do comité executivo da Sociedade Internacional de Xenética Forense.

Carracedo convértese no primeiro investigador dun país non anglosaxón que consegue esta distinción, obtida como recoñecemento «á súa contribución esencial aos avances tecnolóxicos no campo da xenética forense nos últimos vinte anos».

O profesor Carracedo está considerado un dos científicos máis relevantes na xenética aplicada, onde destacan as súas achegas á investigación contra o cancro e a farmacoxenética, entre outras. Publicou máis de dez libros e máis de 350 artigos en revistas especializadas como Science ou Nature e recibiu, entre outros, os premios Galien e Jaime I de investigación médica.

fonte: http://lavozdegalicia.es

A PRESENZA DE GRAN CANTIDADE DE NUBES IMPEDIU UNHA ADECUADA VISIÓN DA ECLIPSE DE LÚA EN GALICIA.

A sombra da Terra foise arrastrando onte á noite pola superficie da Lúa ata tapala por completo nunha eclipse total que tivo o seu punto culminante pasadas as dez da noite. Con todo, a eclipse levou certa decepción en Galicia ás miles de persoas que trataron de velo en balde entre un manto de nubes.

FONTE: www.lavozdegalicia.es

O xinkgo (Ginkgo biloba L.) é unha árbore considerada coma exemplo de fósil vivinte.

O nome xinkgo ten a súa orixe na palabra xaponesa Ginkyō, que á súa vez está derivada da chinesa Yín Xìng (albaricoque prateado). Os xinkgos son orixinarios do leste de Asia , onde se cultiva pola súa semente ou para fornecer material de construción. Foron traídos a Europa por mariñeiros neerlandeses. Fóra do seu hábitat natural adoitan cultivarse con fins decorativas. Ademais valóranse moito coma árbores urbanas, xa que aguantan moi ben a contaminación.

Os xinkgos son árbores moi altas, que poden acadar os 40 m. de altura, pero que habitualmente quedan máis baixos. Algúns exemplares da China pasan dos 50 metros.

As follas no outono toman unha coloración amarela brillante antes de caeren, o que ás veces fan moi axiña (entre 1 e 15 días). A súa resistencia fronte as enfermidades, os ataques dos insectos e a habilidade para formar bochos fainos árbores de vida longa, calculándose que algúns exemplares teñen máis de 2.500 anos de idade. Na provincia chinesa de Shandong hai un exemplar do que se di que ten 3.000 anos.

Os xinkgos son árbores dioicas, de sexos separados: hai exemplares masculinos e femininos.

Malia o seu aspecto atractivo a árbore feminina contén ácido butanoico e ten un cheiro desagradable.

Descargade o seguinte documento e realizade as actividades que se propoñen:

actividadesdinamicadosecosistemas.doc

Este é o pequeno insecto que atopei diante da porta da miña casa un día de verán cando estaba xogando cos meus amigos. Chámase Iphiclides podalirius.

A bolboreta estaba desorientada,  polo cal puiden sacar esta foto xa que se lle subiu ao zapato a un rapaz. Rato despois pousamos as mans no chan do patio e ela mesma se pousou delicadamente coas súas patiñas nunha das mans polo que non se lle tocou nas ás.

Alba Rois Martínez, 2º A

O lagarteiro  (Falco vespertinus) avistado na vila mineira é unha femia nova que se distinguen dos machos, entre outros, pola cabeza e o ventre alaranxados, a cara branca con bigotes e raias negras nos ollos, mentres que as costas e as ás son grises.

Fonte para ler máis sobre o tema: La Voz de Galicia.

Teñen poucas calorías e moita fibra. Son ricos en minerais, en proteínas e vitaminas, e por iso reducen o risco de padecer enfermidades.

ver vídeo.

O parque Natural de Corrubedo foi declarado parque natural o día 5 de Xuño de 1992.

Con mais de cinco quilómetros de costa, na súa maioría areais de orixe sedimentario, pouco accidentados.

Hai dous tipos de dunas:

  -Fixas: están suxeitas o solo por raíces de diferentes plantas.

  - Móbiles: desprázanse cunha media de 2 a 3 centímetros por ano, movéndose cara o interior arrastrada polas brisas mariñas.  A duna móbil de Corrubedo ten unha lonxitude de 1200 metros de largo, 250 metros de ancho e 15 metros de alto. Aquí temos unha foto de grupo na mesma:

O dia 20 de Maio os alumnos de 3º de E.S.O fomos de excursión cun grupo de alumnos de normalización lingüística do colexio do Rodeiro (Cangas). Saímos do colexio as 8:45 da mañá e chegamos a Corrubedo as 10:45.

No parque xuntámonos cos alumnos de Rodeiro e fixemos actividades en grupos anteriormente feitos polos mestres, estes grupos compúñanse de 2 ou 3 alumnos da Picota con outros 2 ou 3 de Rodeiro.

Cando nos xuntamos e falamos un pouco fomos ver  un video sobre os compoñentes do parque dunar, como poden ser as dunas ou a flora e a fauna que alí habitan. Logo de facer esta actividade collemos o autobús e fomos ver a gran duna móbil:

Cando voltamos fixemos unha actividade que consistía:

-Buscar plantas dunares.

-Facerlle unha foto.

-Clasificalas nunha táboa que anteriormente nos deron os mestres.

Cando rematamos a actividade fomos deica unha area destinada ao tempo libre, alí comemos cos compañeiros do colexio de Cangas. Despois da comida os profesores deixáronnos un tempo para explorar o piñeiral onde xantaramos. Ao cabo de 2 horas puidemos baixar a praia onde algún se bañaron ¡¡¡INCLUSO EN CALZÓNS!!!, é outros estiveron tomando o sol nas rochas.

As 5:30 fomos ver o faro onde sacamos unha foto os dous colexios. As 5:45 voltamos cada un a súa casa.

E aquí remata a nosa excursión.

Feito por: Samuel Trillo e José Manuel Alvite; 3ºA

Para realizar a actividade é preciso descargar o seguinte documento cos pasos a seguir:

actividadeespazosnaturaisprotexidos.doc

As alumnas de 1ºESO Alba Pereiro Conde, Adriana Maceiras Fernández, Tania Leis Beiro e Yasmina Farmani Luaces realizaron o roteiro de «Árbores con proveito» no Campus Universitario de Santiago de Compostela. A nota que obtiveron foi un 10, e por iso publicamos o resultado no blogue.

Cada unha destas árbores teñen aplicación na alimentación, medicina, obtención de madeira ou interés cultural.

Fai clic aquí  para  visualizar o roteiro.

Fai clic aquí para visualizar o traballo: arbores[1] (1)

O mutualismo é un tipo de relación interespecífica (entre individuos de diferente especie)  na que os dous organismos que interveñen saen beneficiados.

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/pOLstMOYE0g" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Agama sinaita é unha especie de lagarto agámido que vive nos desertos arredor do mar Vermello. Mide 25 cm e aliméntase de insectos e plantas. O macho pode adquirir unha tonalidade azul co aumento da calor, e a femia adopta un aspecto moteado.

fonte: www.wikipedia.org

O ADN dun fragmento de óso saca á luz a unha poboación que viviu no sur de Siberia hai entre 30000 e 50000 anos.

Que humanos vivían en Asia hai uns 40000 anos, cando os neandertais vivían en Europa? Ata agora non se sabía, pero un equipo de paleoxenetistas descubriu aos primos irmáns dos neandertais nun xacemento do sur de Siberia, en Denisov. O achado é sorprendente, non só porque enche un baleiro na árbore evolutiva dos nosos ancestros, senón porque se logrou grazas á secuenciación do ADN dun fósil que permitiu facer comparacións de xenes cos neandertais e coa especie humana actual.

Na cova de Desinov, un xacemento onde se atoparon estes restos de artefactos prehistóricos, descubriuse en 2008 un óso da man, unha falanxe, nun nivel da excavación datada entre 30000 e 50000 anos. Tamén se atopou un dente. Atribúense ambas pezas a unha femia xoven. Da falanxe obtívose suficiente material xenético para obter a súa secuencia, o que permitiu facer comparacións co xenoma do neandertal e co da humanidade actual. «Ata agora non sabíamos qué humanos había en Asia en aquela época», explicou un dos científicos que participa na investigación.

As conclusións da análise xenética indica que o óso de Denisov pertence a unha poboación extinguida que compartía un ancestro común cos neandertais hai uns 50000 anos. Os xenes apuntan, polo tanto, a que os neandertais viviron na parte occidental de Eurasia e os de Denisov na parte oriental. Uns e outros, sen embargo, foron substituídos pola xente procedente de África, a nosa especie. Hai poucos xenes de Neandertal non xenoma da especie humana actual, e menos aínda dos de Denisov, excepto nas poboacións de Melanesia, ás que aqueles asiáticos remotos aportaron entre un 4% e un 6% do material xenético, explican os científicos na revista Nature.

                                                                                                                           FONTE: www.elpais.com (22 de decembro, 2010)

Ata o momento pensabase que a idade da nosa Terra era de 4530 millóns de anos; sen embargo, astrónomos alemáns, suizos e británicos acaban de calcular que a verdadeira idade está entre os 4.400 e os 4510 millóns de anos. Iso quere dicir que rexuveneceu entre 20 e 90 millóns de anos.

Os resultados baséanse na análixe do impacto dos choques de outros corpos coa Terra. Kleine Thorsten, profesor do Instituto de Planetoloxía da cidade alemana de Munster sinala que «o máis importante é que esa idade concorda coa da lúa». O profesor publicou os seus resultados na revista científica Nature Geoscience.

                                                                                                                                 FONTE: http://www.marlexsystems.org

[kml_flashembed movie="" width="undefined" height="undefined" wmode="transparent" /]

FONTE: www.elmundo.es

GRUPO: Adrián Moledo (3ºB), David Ameijeiras (3ºB), Víctor Rodríguez (3º B), Alberto (3ºC) e Rubén (3ºC). Como entregaches o traballo en formato word, non se poden colgar as fotos. Tedes ben 5 exemplares de 13.  A nota é 5/13, é dicir un 4. Levades un punto a maiores por indicar ademais o nome científico e a procedencia das árbores. Nota final: 5.

Grupo:  Uxía (3ºB), Cristina (3ºB), Anabel (2ºA), Ismael (2ºB), Gonzalo (2ºA).       . Nota: 10 exemplares ben identificados de 11, polo tanto a nota é 10/11, é dicir: 9,1. Noraboa.

GRUPO: Isabel (2ºB), Yolanda (2ºB), Tania (2ºB), Esteban (2ºB), Jésica (2ºA).   Están ben identificados 12/13 exemplares. Polo tanto a nota é: 9,2. Noraboa.

GRUPO: Brenda (2ºB), Alba (2ºB), Uxía (2º B), Patricia (2ºA), Noelia (2ºA). Nota: 5/11, polo tanto: 4,5.

GRUPO: Estefanía Rodríguez (3ºC), Beatriz Vilas (3ºC), Katia Moledo (2ºA). A nota é 4/13, é dicir, 3,1.

GRUPO: Leticia Trillo (3ºA),  Amanda (3ºC), Sheila (2ºB), Melanie (2ºB), Adriana Calo (3ºB). A nota é 8/13, é dicir un 6,2. Falta a foto da especie 13 que é a aciñeira.

GRUPO: Joan (2ºA), Iván Rey (2ºB), Esteban Figueira (2º A), Samuel (2ºB). A nota é 8/13, é dicir 6,20. Falta a especie 13 que é a aciñeira.

GRUPO: Noelia Barreiro(3ºA), Sheila (2ºA), Marcos Sueiro (2ºA) e Ana Rodríguez (3º A). A nota deste grupo é de 5/11, é dicir, un 4,5. Se algún dos membros quere subila deberá deixar un comentario/foto onde explique porque os exemplares están mal identificados.

Pincha na seguinte ligazón para descargar o problema sobre a pegada xenética para entregar:

Problema- a pegada xenética

O 24 de abril de 2003 completouse a secuencia do xenoma humano. O labor foi realizado polo Proxecto Xenoma Humano, fundando en 1990 polo Departamento de Enerxía e os Institutos da Saúde dos Estados Unidos, cun prazo de 15 anos.

Grazas á colaboración internacional, aos avances no campo da xenómica e no da tecnoloxía informática, un borrador inicial do xenoma foi rematado en 2003, dous anos antes do previsto.

Na imaxe pódese ver un fragmento da secuencia do xenoma. Fai click para ampliar.

FONTE: Servicio de información y noticias científicas.

TRAS DOUS INTENTOS QUE FRACASARON OS CIENTÍFICOS DO CERN REPRODUCEN A CREACIÓN DO UNIVERSO NUN PROXECTO NO QUE PARTICIPAN CIENTÍFICOS DA COMUNIDADE GALEGA.

Unha máquina subterránea de 27 quilómetros de diámetro e con catro departamentos tan grandes coma un edificio de 8 andares. O acelerador de partículas máis grande do mundo, ubicado cerca de Xenebra, logrou un dos seus principais cometidos: reproducir as condicións nas que se creou o Universo. 

O obxectivo é coñecer a orixe da materia e a composición do 96% das galaxias, algo que aínda é un enigma para o home. O que os expertos aseguran marcará un antes e un despois na ciencia tamén terá aplicacións en tratamentos contra o cancro, a informática ou o mundo da industria. Un proxecto que tamén fala galego.

 Reproducir as condicións do Big Bang (momento no que se creou o universo) para achar as claves da orixe da humanidade e responder a cuestións fundamentais da física que axudarán a progresar no ámbito da mediciña ou da industria. Este logro que alcanzaron científicos da Organización Europea para a Investigación Nuclear (CERN) que, tras dous intentos que fracasaron, fixeron colisionar feixes de protóns a 7 teraelectronvoltios (unha enerxía tres veces e media maior á lograda ata o momento) nun superacelerador de partículas ubicado cerca de Xenebra. Un proxecto que marcará un antes e un despois na ciencia actual, e no que participan uns 50 galegos.

FONTE: FARO DE VIGO.

Para seguir lendo pincha aquí.

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/PE6sOfUxLkY" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/2OHYVxUW0b0" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/uf1H7B8x0wY" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

 Herdanza_dun_so_caracter

herdanza_de_2_caracteres_e_ligada_ao_sexo[1]

Ao alertar que se esperan eventos secundarios durante unha semana, destacou que se está en presenza dun evento de altas dimensións, e proba de iso son as 25 réplicas xeradas cunha magnitude maior aos 5 graos.

 Garcés sinalou que o sismo non deixou consecuencias na formación de grandes olas e tsunamis, aínda que aclarou que unha vez que ocorre un sismo en zoas costeiras xérase unha alerta de tsunamis para a evacuación de persoas.
 

154 NOTICIAS SOBRE O TERREMOTO DESDE O 27 DE FEBREIRO ATA O 1 DE MARZO.

 TEST SOBRE A REPRODUCIÓN SEXUAL E ASEXUAL

TEST SOBRE A MITOSE: IDENTIFICACIÓN DE FOTOS REAIS

CARACTERÍSTICAS DAS FASES DA MITOSE

REPASO: A MITOSE. CÁLCULO DE N

As fotos foron donadas por Lidia Villar, de 3ºB. Se algún alumno ten outras que queira colgar no blogue que fale con Cristina.

Na seguinte ligazón podedes atopar a foto de grupo da visita didáctica a Sogama. Aparece un álbum con todas as fotos de todos os grupos que visitaron Sogama. Tedes que seleccionar o mes de novembro e o ano 2009.

http://www.sogama.es/visitas.php?lang=GA&sec=7&pag=51

A foto é esta:

A Terra está en continuo movemento. Desprázase, co resto dos Planetas e corpos do Sistema Solar, xirando arredor do centro da nosa galaxia, a Vía Láctea. Sen embargo, este movemento afecta pouco á nosa vida cotiá.

Máis importante, para nós, é  o movemento que efectúa describindo a súa órbita arredor do Sol, xa que determina o ano e as estacións. E, aínda máis, a rotación da Terra arredor do seu propio eixo, que provoca o día e a noite, e determina os nosos horarios e biorritmos e que, en definitiva, forma parte inexcusable das nosas vidas.

O MOVEMENTO DE TRASLACIÓN: O ANO.

A Terra móvese arredor do Sol, impulsada pola gravitación, en 365 días, 5 horas e 57 minutos, equivalente a 365,2422 días, que é a duración do ano. O noso planeta describe unha traxectoria elíptica de 930 millóns de quilómetros,  a unha distancia media do Sol de 150 millóns de quilómetros. O Sol atópase nun dos focos da elipse.

A  Terra viaxa a unha velocidade de 29,5 quilómetros por segundo, percorrendo nunha hora 106000 quilómetros ou 2544000 quilómetros ao día.

A excentricidade da órbita fai variar a distancia entre a Terra e o Sol no transcurso dun ano. A principios de xaneiro a Terra alcanza a súa máxima proximidade ao Sol e dise que está en perihelio (142700000 quilómetros). A  principios de xulio alcanza a súa máxima distancia e dise que está en afelio (151800000 quilómetros).

O MOVEMENTO DE ROTACIÓN: O DÍA.

Cada 24 horas (cada 23 horas e 56 minutos), a Terra da unha volta completa arredor dun eixo ideal que pasa polos polos. Xira en dirección oeste-este, en sentido directo (contrario ao das agullas do reloxo), producindo a impresión de que é o ceo o que xira  arredor do noso planeta.

A este movemento, denominado rotación, débese a sucesión dos días e das noites, sendo de día o tempo no que o noso horizonte aparece iluminado polo Sol, e de noite cando o o horizonte permanece oculto aos raios solares. A metade do globo terrestre quedará iluminada. En dita metade é de día, mentres que no lado escuro é de noite. No seu movemento de rotación, os distintos continentes pasan do día á noite e da noite ao día.

FONTE: www.astromía.com

PULSA AQUÍ PARA VER ANIMACIÓN DA MEIOSE

O que escoitamos non é o mar, senón o fluir do noso propio sangue na testa. Cando achegamos á orella unha bucina, o son do sangue ao circular polos finos vasos sanguíneos do noso sistema auditivo amplifícase de forma que provoca no interior da cuncha un potente efecto de altavoz.

Nove destacados investigadores, vencellados ao Centro Europeo de Investigación Nuclear (CERN), dan un paso adiante para rebater prexuízos lingüísticos.

Para ler o manifesto pincha na seguinte ligazón:

http://www.vieiros.com/nova/74351/cientificos-galegos-no-exterior-fan-publico-un-manifesto-en-defensa-da-lingua

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/zkzhkxC5V2U" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

As bacterias divídense (reprodúcense) de forma exponencial segundo a fórmula 2ⁿ, sendo 2 o número de células que aparecen  tras

cada división e n o número de veces que se divide a bacteria. De esa forma, se inicialmente hai unha bacteria que se divide unha vez

o resultado será 2ⁿ=2¹=2 bacterias novas que proceden da anterior. Se esas dúas se volven dividir o número de bacterias que

aparecerían nese caso serían 4 xa que: 2ⁿ=2²=4  (chegados a este punto n=2, xa que desde o principio houbo dúas divisións). Esas

4 darían lugar a 8 e esas 8 a 16 e así sucesivamente.  A tempo real, cada división ocorre cada 20 ou 40 minutos.

-[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/gEwzDydciWc" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Os cromosomas homólogos están representados por tamaño e non por cores, como facemos nos exercicios. a célula é diploide con 2n=4, xa que ten dous pares de cromosomas homólogos, un par grande e outro máis pequeno.

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/w4hey-7-sTg" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Descrición
Bastante grande, ten as partes superiores de cor castaña crema, con manchas escuras. O peito e o pescozo teñen listas; o ventre é de cor branca. O bico é moi longo e curvo (especialmente na femia). Patas de cor agrisada. Cando voa destaca o sobrecú de cor branca, apuntado cara ao dorso.

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/m0YXcMmHI3w" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Se observas o 21 de marzo, día que comeza a estación da primavera, verás o Sol sae polo punto cardina Leste e que se oculta exactamente polo punto cardinal Oeste. A partir de ese día, o Sol irá ocultándose cada vez máis cara o Norte ata chegar a un límite tres meses despois, o 21 de xuño, o día do solsticio de verán (solsticio significa «Sol parado»). Despois volverá a ocultarse máis e máis cara o Sur, pasando de novo polo Oeste o 22 de setembro e continuando a viaxe ata o 21 de decembro (solsticio de inverno) día no que o Sol se oculta o máis ao Sur. Ese movemento aparente do Sol é, en realidade, consecuencia do lento movemento da Terra arredor da nosa estrela (traslación) e do eixo de inclinación do noso planeta.

FONTE: www.astronomia2009.es

Unha galaxia é un grande aglomerado de millóns de estrelas e outros obxectos astronómicos (nebulosas de varios tipos, aglomerados estelares, etc.), unidos por forzas gravitacionais e xirando en torno dun centro de masa común.

Visión dos pobos antigos

Na mitoloxía grega, a Via Láctea, galaxia onde orbita o sistema solar, orixinouse despois de que Hércules apertara con forza o seo da súa nai, Alcmena, mentres o aleitaba. Xa os seguidores de Pitágoras imaxinábanna constituída por fogos. Outras escolas antigas, consideraban a Via Láctea o antigo camiño do Sol, tal como os ríos deixan súas marcas ao mudar o seu rumbo, a súa marcha permanecía comprobada por un sen fin de ardentes rastros.

Século XVIII

Ata o inicio do século XVIII coñecíase somente a Via Láctea. Por este motivo, moitos astrónomos aínda lle chaman na actualidade Galaxia, con maiúscula. A partir daquela época ata a actualidade, iniciouse o descubrimento dunha cantidade inmensa deses sistemas. En función da cantidade descuberta foron adoptados catálogos utilizando códigos alfanuméricos, isto é, formados por letras e número.

A visión actual

Actualmente, denomínase galaxia un sistema astral composto de numerosos e variados corpos celestes, sobre todo estrelas e planetas, con materia gasosa dispersa, animado por un movimento harmonioso.

No Universo coñecido, as galaxias son os conxuntos máis complexos do Cosmos, nas que o comportamento e a interacción gravitacional abrangue grupos considerados locais (non confundir coa designación Grupo Local) e grupos distantes.

Por exemplo, a galaxia onde se atopa o Sistema Solar, forma parte dun deses agrupamentos, bautizado como Grupo Local, que inclúe a Via Láctea aglomerada con perto de 18 galaxias máis, entre as cales se atopa Andrómeda e varias galaxias-satélites de ambas e outras menores.

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/cXNWWbOjUxU" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Xa se iniciou a actividade medioambiental que de xeito habitual se ven facendo desde hai dez anos, consistente na PLANTACIÓN DE ESPECIES AUTÓCTONAS.

Os alumnos e alumnas deben traer a semente (unha castaña, unha landra, etc…), unha maceta e un pouco de terra. Farán a plantación NA SÚA AULA e coidarán o seu crecemento ao longo do curso.

Haberá un PREMIO que simbólicamente vai recaer no alumno ou alumna que mellor coidase a súa planta e que consiga maior altura.

O 5 DE XUÑO, dia do Medio Ambiente, establecerase que é o gañador ou gañadora desta edición.

Sky-map (mapa do ceo) é un navegador que segue as mesmas pautas que google maps, pero orientado ás estrelas. Poden buscarse obxectos celestes, xa sexa polo seu nome ou polas súas coordenadas. Tamén poden bucarse empregando o zoom do que está provisto o navegador.

O mapa mapa virtual de Sky-Map é o máis grande construido, e está composto por todo o Universo coñecido ata o  momento, incluidas as nebulosas e galaxias máis afastadas.

Non podes esquecer visitalo: http://www.sky-map.org/

Aínda que este curso so fixemos unha pequena saída improvisada cos alumnos de 4º ESO A, grazas a eles e ao departamento de Lingua Galega realizamos unha exposición moi variada e chea de cor. Aquí están os exemplares:

ESTA É PARTE DA MENSAXE DO EX-SECRETARIO XERAL DA ONU CON OCASIÓN DO DÍA MUNDIAL DA LOITA CONTRA A SIDA, QUE SE CELEBRA O 1 DE DECEMBRO.
1° de dicembro de 2006

Nos 25 anos transcorridos desde que se declarou o primeiro caso de SIDA, esta enfermidade modificou o mundo: provocou a morte de 25 millóns de persoas e infectou a outros 40 millóns, e converteuse na principal causa de morte tanto de homes coma de mulleres entre os 15 e os 59 anos de idade. A SIDA ocasionou o máis grande retroceso na historia do desenvolvemento humano. En outras palabras, pasou a ser o maior reto que se plantexa a nosa xeración.

Durante moito tempo, o mundo negouse a recoñecer a situación, pero nos últimos 10 anos a actitude cambiou. O mundo comezou a asumir a loita contra a SIDA con toda a seriedade que merece.
Hoxe como nunca estanse destinando grandes cantidades de recursos financieiros a esta loita, os enfermos teñen máis acceso ao tratamento antirretroviral e varios paises lograron conter a propagación da enfermidade. Sen embargo, o número de infeccións non diminuiu e por iso temos que mobilizar mái que nunca a vontade política.                                 

                                                                                                                                Kofi A. Annan.

NO SEGUINTE ENLACE ATOPAREDES MÁIS INFORMACIÓN SOBRE A LOITA CONTRA A SIDA:

http://www.un.org/spanish/events/aids/2006/

Commemorando o ano internacional da Astronomía….espero que disfrutes desta animación.

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/watch?v=4iCuHjvehvU" width="undefined" height="undefined" wmode="transparent" /][kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/4iCuHjvehvU" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

[kml_flashembed movie="

" width="undefined" height="undefined" wmode="transparent" /]

Tags: científicas, muller, traballadora

Alguén me preguntou se ultimamente houbo algunha erupción volcánica. Aquí tedes algúns exemplos.

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/aIxVoIu9eA0" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/R0Zbj7S22zs" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/AYckdX4ha_0" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Nace o primeiro bebé-medicamento para salvar a vida do seu irmán.

O primeiro bebé de Andalucía libre de unha enfermidade hereditaria e compatible xeneticamente co seu irmán naceu o pasado mes de outubro no Hospital Virgen del Rocío de Sevilla. O sangue do seu cordón umbilical servirá para realizar o transplante que precisa seu irmán para superar unha anemia conxénita severa, según informou o Servizo Andaluz de Saúde (SAS).

O recén, chamado Xavier, é froito da selección «in vitro» dun embrión exento da anomalía xenética que sofre o seu irmán maior de 6 anos, e foi implantando no útero da nai.

O sangue do cordón umbilical do bebé será implantado mediante un transplante de médula ao seu irmán coa esperanza de curar a enfermidade que sofre, unha beta-Talasemia maior, a forma máis grave de anemia conxénita debido a unha anomalía nos xenes da hemoglobina. Esta enfermidade impediría a Andrés (o irmán maior) vivir máis alá dos 35 anos.

O obxectivo é que as células sans de Xavier colonicen o organismo enfermo de Andrés, permitíndolle á súa vez fabricar glóbulos vermellos sans. As posibilidades de curación do neno tras o transplante son moi elevadas, segundo o comunidado das autoridades sanitarias de Andalucía.

Andrés poderá facer unha vida normal e non ter que estar «atado» a un hospital cada 15 días, unha situación que lle viña provocada debido a que esta grave enfermidade conxénita provoca que os pacientes que a sofren requiren continuamente de transfusións sanguíneas.

Semanas despois da nova anterior saiu o seguinte titular nos xornais: «Andrés, de 7 anos, e que sofre anemia conxénita severa, superou con éxito o transplante de sangue do cordón umbilical do seu irmán».

No seguinte enlace atoparedes como se transmite a enfermidade e cales foron os procesos para seleccionar o embrión e realizar o transplante.

http://blogjus.files.wordpress.com/2008/10/1224012985174talasemia.jpg

Unha cepa aviaria, outras dúas porcinas de orixe norteamericana e asiático, e unha cuarta humana. De toda esta combinación xenética mutou un novo virus que moi probablemente xurdiu no porco, pero a infección porcina non será a culpable da máis que previsible epidemia que se aveciña, senón que o mundo enfrontarase única e exclusivamente a unha gripe plenamente humana. A influenza que afecta aos cochinos non infecta, polo xeral, aos seres humanos. Só ocorreu en casos esporádicos e cando existiu un contacto moi estreito e recorrente entre os animais e as persoas. ¿Por que? Porque os virus porcinos non encaixan nos receptáculos da célula humana, que necesitan dunha estrutura específica para entrar nela. é coma se carecesen da chave necesaria para o acceso.

«Estamos ante un virus de orixe porcina, pero non ante unha gripe porcina», corrobora, do mesmo xeito que outros expertos consultados por La Voz, o xefe do servizo de medicamento preventivo e saúde pública do Complexo Hospitalario Universitario A Coruña, Vicente Domínguez.

A gripe que matou a máis de 170 persoas en México e que chegou a España transmítese única e exclusivamente de persoa a persoa como unha influenza común estacional: a través das vías respiratorias ao toser ou estornudar ou ao tocar algo ou a alguén contaxiado. Os porcos, xa que logo, non carrexan ningún perigo, aínda que o salto inicial entre especies puidese haberse producido hipoteticamente por un estreito contacto entre animais e persoas. Este, polo menos, é a mensaxe que de forma recorrente transmitiron desde a FAO á Organización Internacional de Saúde Animal e os sindicatos gandeiros, que temen que unha alerta sanitaria de base exclusivamente humana acábese transformando nun pánico do consumidor cara á carne de porco e produtos derivados. A ciencia avala a súa tese xa no punto de partida: os casos humanos non se deben a contagios de gorrinos, o que significa que a carne, o xamón, o chourizo e demais derivados son tan seguros como antes.

Aínda non se illou

é máis, tanto a FAO como a Organización Internacional de Saúde Animal acreditan que «o virus, ata a data, aínda non foi illado en animais, polo que o nome de gripe porcina non está xustificado». As dúbidas sobre a orixe da enfermidade tampouco están claras para a Organización Mundial da Saúde, que o único que constatou é que se trata dun virus A/H1N1 que se transmite entre humanos. «Seguimos buscando a orixe e non sabemos onde podería estar», explicou o portavoz da institución, Gregory Hartl. Ata o momento, segundo confirmou, non existe ningún indicio concreto sobre a transmisión do virus dos porcos aos seres humanos.

Pero é máis, aínda no peor dos casos, no de que se constatase a orixe porcina da infección e de que esta puidese transmitirse de forma regular de porcos a homes, algo que na práctica é case imposible, tampouco existiría risco á hora para comer carne de porco nin produtos derivados. A súa inxesta non provocaría o contaxio. ¿Por que? Porque é moito máis difícil acceder ás células do aparello dixestivo humano que ás do aparello respiratorio, co que non podería entrar nelas.

Aínda por riba, existe outra barreira aínda máis infranqueable: o proceso de cociñado e preparación da carne e produtos derivados. O virus, por unha banda, non pode vivir fóra das células, polo que se pasa un certo tempo sécase e mórrese, o que ocorrería, por exemplo, no proceso de curado do xamón ou os salchichones. O mesmo ocorre co cociñado. «Todos os virus, e desde logo o da gripe, son moi sensibles á temperatura. Se inactivan a uns 70 graos. E hai que pensar que cando se cociña algo con auga a temperatura sobe dos 100 graos e que, se se frite con aceite, a temperatura pode chegar a varios centos de graos», explica Luis Enjuanes, virólogo do CSIC.

                                                                                                                   FONTE: «La Voz de Galicia», 29/04/2009

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/GYVS_Yh6dTk" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Aquí están algunhas explicacións á aparición de certas estructuras xeolóxicas.

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/cASpyzTRF4Y" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/kQES0ALjUoI" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Unha compañeira pasoume estas fotos que eu non sabía que existían. Acordádesvos da tarde que pasamos recollendo estes cogumelos? non había moitos, pero aínda así pasamos un bo rato, verdade? Esperamos poder repetir e mellorar a experiencia para o curso que ven. Saúdos a todos.

O asteroide 2009 DD45 de 30 metros de diámetro pasou o 2 de marzo a apenas 70000 km da superficie terrestre. De terse producido, o impacto tería unha potencia 300 veces superior á explosión nuclear de Hiroshima.

O meteoro fora descuberto había 2 días por Rob Mcnaught dende o Sinding Spring Observatory de Australia cando se atopaba a 1,5 millóns de km de distancia. O océano Pacífico, cerca de Tahití, foi o punto máis cercano á Terra no que se  atopou o asteroide, o que fixo que se poidera visualizar dende Xapón, China ou Australia, pero non dende a outra parte da Terra, como Europa ou Estados Unidos.

Aínda que 70000 km poida parecer unha distancia máis que considerable, en realidade, a escala planetaria é unha distancia máis ben pequena. Eses 70000 km só son unha quinta parte da distancia que existe entre a Terra e a Lúa.

O tamaño do meteorito é comparable ao tamaño dun vello coñecido polos astrofísicos, o asteroide Tunguska, que impactou en Siberia en 1908. Precipitouse ao norte do lago Baskal liberando unha enerxía 300 veces superior á Bomba nuclear de Hiroshima. No seu día, derribou uns 80 millóns de árbores nun radio duns 25 km dende o epicentro do impacto.

Segundo declarou para a BBC Richard Crowther, presidente do grupo de traballo da ONU sobre obxectos próximos á Terra, «estes case impactos» demostran a necesidade de establecer os medios a nivel internacional para mitigar posibles impactos.

                                                                                                                                   Texto adaptado da revista científica GEO:

                                                                                      http://www.mundo-geo.es/ciencia/espacio/un-meteorito-roza-la-tierra

A BBC publicou un especial en español sobre Charles Darwin que contén vídeos e cuestións sobre a vida e as viaxes do científico:

http://news.bbc.co.uk/hi/spanish/specials/2009/darwin_200/default.stm

Poucos anos despois da morte de Darwin, unha das súas hipótesis resulta ser errónea: que «as cualidades adquiridas son herdables». O forte bíceps dun ferreiro ou as ás debilitadas por falta de uso dos parrulos domésticos non se legan á prole. O zoólogo alemán August Weismann probouno cun experimento brutal: cortou o rabo duns ratos e xuntounos para que se reproduciran: as crías tiñan rabo. Con este resultado e novos coñecementos sobre a formación de gametos, Weismann estableceu o neodarwinismo. Sospeitábase que a causa da variación dentro dunha mesma especie era a herdanza xenética paterna e materna. Pero non se poideron descifrar os mecanismos exactos. Esto cambiou en 1865 con Gregor Mendel e os seus experimentos sobre a herdanza da cor das flores dos chícharos. Os científicos desvelaron os fundamentos da xenética.

Entre 1930 e 1950, estes coñecementos, así coma outros da bioloxía celular, a paleontoloxía e a bioxeografía, confluiron na teoría sintética de T.Dobzhansky, E. Mayr e J. Huxley: nos cromosomas están os xenes, cuia materia foi identificada como ácido desoxirribonucleico (ADN). Cambios do ADN dan orixe a novas variedades de xenes cuia suma é denominada o pool xenético dunha especie. A mestura casual dos xenes paternos e maternos da orixe a unha variedade case infinita de combinacións de xenes e de rasgos. Forman o material base da selección natural: a propagación de variedades xenéticas que supoñen unha vantaxe para o seu propietario aumenta coas xeneracións, mentras que as variedades desfavorables desaparecen. Así, as especies adáptanse á transformación do medio ambiente, e xorden outras novas cando os animais colonizan unha illa ou quedan illados por unha cordilleira e se enfrentan a un hábitat modificado. Os investigadores analizan o comportamento social de animais e humanos en clave de evolución.                  

                                                                                                                                                                          Fonte: revista  científica «GEO».

Con motivo da celebración do día internacional do planeta Terra, están á vosa disposición os seguintes vídeos e presentacións coa fin de facervos recapacitar un pouco.

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/su-TfW_Aasg" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/90iAnB6k_4g" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/gImIUvO9dqA" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Sara García Souto, de 3ºA, atopou o seguinte artigo publicado o 28 de xaneiro de 1999 no que se cuestiona a teoría sobre o cambio climático. Despois de lelo, cal é a vosa opinión?

Gracias Sara pola túa colaboración e noraboa polo interese que mostraches. Todos os usuarios do blog esperamos ter máis aportacións coma esta, xa que entre todos podemos enriquecer moito este espazo virtual dedicado a temas científicos.

Para ler o artigo pincha aquí: 

   http://www.columbia.edu/~xs23/catala/articles/clima/climaesp.pdf

 No seguinte enlace podedes atopar un gráfico explicativo de cal e a orixe dos terremotos. Despois de visualizalo, alguén se atreve a contestar ás cuestións que aparecen máis abaixo?

http://www.elpais.com/graficos/sociedad/Terremotos/maremotos/elpgrasoc/20030122elpepusoc_1/Ges/

Cuestións:

a) Que é o foco dun terremoto? E o epicentro?

b) Que son e como se forman os tsunamis?

c) Serías capaz de explicar cal é o orixe dos terremotos? E a dos maremotos?

Tags: desastre, epicentro, maremoto, seismo, terremoto

O seísmo, rexistrado na rexión central dos Abruzos, alcanzou unha magnitude de 6,3 na escala Ritcher.- Os corpos de rescate buscan superviventes baixo os escombros.- Hay 1500 feridos e unhas 50000 persoas perden as súas casas.

Despois do peor seísmo rexistrado en Italia nas últimas décadas, os equipos de salvamento levantaron tendas de campaña para resgardar aos centos de damnificados que perderon practicamente todo e para quenes temen regresar ás súas casas polas réplicas que se sentiron ao longo do día. As tarefas de rescate víronse ademais entorpecidas por unha choiva persistente que obrigou a moitos evacuados a resgardarse nos seus coches ou nas tendas de campaña que se instalaron en dous centros deportivos.

O epicentro do seísmo, que se poido sentir en Roma, rexistrouse en torno ás 3.3o horas do luns 6 de abril a 5 km de profundidade nun punto moi cercano á localidade de L´Aquila, cidade medieval levantada no século XIII que é a capital dos Abruzos e o lugar máis afectado polos temblores.

Segundo o Servizo Xeolóxico de Estados Unidos, o terremoto alcanzou unha magnitude de 6,3 na escala Ritcher, mentres que os datos ofrecidos pola Protección civil italiana falan, en cambio, dunha magnitude de 5,8. Outras fontes elevan este número a 6,7.

GRANDES TERREMOTOS EN ITALIA NO S.XX:

- 28 de decembro de 1908- Máis de 82000 persoas morreron nun terremoto de magnitude 7,2 en Messina (Sicilia).   

- 13 de xuño de 1915-Unhas 32000 persoas faleceron cando un seísmo de magnitude 7 sacodeu Avezzazo.

- 23 de novembro de 1980- Outro terremoto, dunha magnitude 6,5 causou 2750 mortos e 7500 feridos nas cercanías de Nápoles, aínda que o epicentro foi localizado en Eboli.

- 31 de outubro de 2002- Un forte seísmo en Campobasso, ao sur de Italia, acabou coa vida de 30 persoas, a maioría nenos.

- 11 de abril de 2003- O último deixouse notar ao norte do país, onde temblaron edificios de Milán e Turín. Moitas vivendas e colexios foron evacuados.

¿Pódese predecir un terremoto?

A polémica saltou en Italia tras sair á luz que un científico predeciu, supostamente, o terremoto que sacodeu o centro de Italia, pero as autoridades de propagar o pánico.

Os primeiros temblores na rexión sentíronse a mediados de xaneiro e continuaron a intervalos regulares. Ao parecer, algunhas caravanas con altavoces recorreron L´Aquila fai un mes para intentar que a poboación abandoase as súas casas despois de que Giacchina Giuliani, sismólogo do Instituto Nacional de Astrofísica, predecira que se aproximaba un gran terremoto. O Goberno italiano insistiu en que a predicción do sismólogo non tiña fundamento científico.

Giuliani, que basou a súa predicción nas concentraccións de gas radón, foi denunciado á policía por «estender a alarma» e obrigado a retirar as súas prediccións da rede.

                                                                                                                   Fonte: «El País», luns, 13 de abril de 2009.

En 1609, Galileo Galilei contruiu o seu primeiro telescopio e comezou a realizar observacións do ceo. As súas investigacións cambiaron para sempre o como vemos o Universo e o como nos vemos a nós mesmos. Para commemorar os 400 anos deste feito histórico, o pasado 19 de 2007 a ONU proclamou o 2009 Ano internacional da Astronomía.

A resolución da Onu afirma que: «Convencida de que o Ano podería contribuir decisivamente a aumentar a conciencia pública da importancia da Astronomía e as ciencias puras para o desenvolvemento sostible, promover o acceso ao coñecemento universal das ciencias fundamentais gracias ao entusiamo xerado pola materia de Astronomía, apoiar o ensino académico e non académico das ciencias nas escolas e tamén con centros e museos científicos, fomentar a matriculación dos alumnos nas materias da Ciencia e Tecnoloxía e apoiar a formación científica».

En España a actividade que dou o pistoletazo de saída foi Astronomía para todos (ver a ligazón da esquerda). Trátanse de actvidades ideadas polo Instituto de Astrofísica de Canarias que tratan de achegar a Astronomía ao público mediante imaxes de obxectos celestes, por exemplo, fondos de pantalla de móbiles e ordenaores. As imaxes foron realizadas por astrónomos profesionais e aficionados españois.

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/JPp5N6TZ1rQ" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

 [kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/-hRYanzdNp4" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Xa que a saída programada a Sogama tivo que ser anulada, deixovos aquí este enlace para o que lle interese saber como funciona a Sociedade Galega de Medio Ambiente. Espero que vos resulte interesante e entretida este roteiro virtual. Esperamos poder ofrecervos a oferta da visita no curso seguinte.

O enlace é o seguinte: http://www.sogama.es

Tags: medio ambiente, planeta, reciclaxe, residuos

O cristalino é unha lente converxente que se encarga de enfocar as imaxes na retina, que é o foco onde se atopan os receptores da visión. Actúa como unha lupa, aumentando o tamaño das imaxes. Podedes observar iso na seguinte foto:

Os alumnos de3º de ESO do CPI A Picota diseccionaron ollos de porco no laboratorio. Aquí están os resultados.

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/_35IbV7ZYJk" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/v-R3xn8E3jQ" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/Ue7eI2zRP6A" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Aquí tedes as fotos da visita á Casa das Ciencias, Planetario e ó Acuario da Coruña. Podedes deixar os vosos comentarios.
 [kml_flashembed movie="

" width="undefined" height="undefined" wmode="transparent" /]
 

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/ihdB1qrGuqA" width="425" height="350" wmode="transparent" /][kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/gi_QAWLNV0c" width="425" height="350" wmode="transparent" /]Nestes vídeos podedes observar como varía o volume dos fluídos co aumento da temperatura…alguén é capaz de explicalo? Coidado coa explosión!!

Tags: calor, experiencia, laboratorio, temperatura, volume

O 12 de febreiro do 2009 foi o bicentenario do nacemento de Charles Darwin, e dende este blog queremos agradecerlle o seu legado no campo da Orixe das Especies.

Tags: A orixe das especies, Especies, Evolución

Aquí están os alumnos de 2ºC moi concentrados traballando na práctica de calorimetría. Alguén se atreve a contarnos que é iso do «equilibrio térmico«?

Na seguinte ligazón podedes atopar un entretido xogo multimedia. É unha forma de pasar un rato divertido e descubrir ao mesmo tempo o inmenso mundo dos nosos veciños os artrópodos. Espero que vos guste!. Cris

http://concurso.cnice.mec.es/cnice2006/material036/web_publicar/artropodos.html

Os alumnos de 2º da E.S.O. comprobaron a existencia de ese fenómeno no laboratorio do centro. Para iso armáronse de paciencia e de materiais(caixas de cartón, fabas, tixeiras….) e fixeron unas montaxes como as que aparecen arriba.

Dende o departamento de Ciencias Naturais do C.P.I. «A Picota» dámosvos a benvida a este novo espazo onde poderedes consultar as últimas novas e  sobre os temas científicos de actualidade. Ademáis poderedes facer un seguemento de todos os vosos traballos, prácticas de laboratorio e saídas didácticas. Animámosvos a deixar o vosos comentarios e…. ánimo para o que queda de curso!